တေလေမှတ်တိုင်

ကြယ်တွေ ကြယ်တွေ
သမ်းဝေမှု ချောင်းချောင်းထ
ဟောင်းလောင်းပွင့်နေတဲ့..ည။

ဝိညာဉ်နှင်းမှုန်တစ်စက်
အိပ်မက် မြင်းခွာ အမှတ်(၁၃)
တစ်ယောက်တည်း အတုံးအရုံးလဲသူ
ငါ့ ကံကြမ္မာနဲ့..လူ

ဂမ္ဘီရ သစ်ပင်မှာမှ
စွယ်တော်ပွင့်အို ရှာချင်တဲ့လက်
ကားစင်တင်ပြီး မီးရှို့သတ်မယ်။

လပြည့်ဝန်းရေ
ပန်းကန္တာရမှာ
အမုန်းတွေ လဲ့ပြာကွဲအက်
ငါဟာ
ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်တူးနေတဲ့
ပေါက်ချွန်းတစ်လက်ကွဲ့ သိရဲ့လား။

ခြင်္သေ့နဲ့ ဘယ်လိုတိုက်တိုက်
ဘီလူးနဲ့ ဘယ်လိုကိုက်ကိုက်
ချစ်မိသူလောက်တော့
ဘယ်သူမှ လူမိုက် မမည်။

ကဝေမီးတောက်
ဆောင်းဦးပေါက် အရက်တစ်အိုး
မြူခိုးဝေေ၀ကျောက်ခဲများ
ငါ့ကိုထားခဲ့ပါ။

တေလေမှတ်တိုင်
မျှော်စင်တွေထက် ပိုခိုင်လာရဲ့
ခြေထောက်ကတစ်ခြား လမ်းတစ်ခြား
ငါဘယ်တော့မှ မသွားဘူး မိန်းကလေးရေ။


တာရာမင်းေ၀ (-မိုးခေါင်လို့ တီးတဲ့ဗုံသံမှ....)

ဗျတ်စောင်း ဘာသာဗေဒ

လခြမ်းအဝါကို မြင်လို့
ကောင်းကင်ကို မမြင်လိုက်ဘူး။
တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်
ရွာရိုးကိုးပေါက် ဝေးခဲ့မိတယ်။

ကောင်မလေးရေ
ငါ့ရဲ့
အမေတစ်ဝက်၊ ဆောင်းရာသီတစ်ဝက် ကောင်မလေးရေ
ငါ့ကို ကယ်ပါ။

ငါ့ကို ကယ်တင်တယ်လို့ သဘောမထားဘဲ
ငါ့ကိုပဲ ကယ်ပါ
မင်းရဲ့ အဖြူ တစ်ဝက်ရဲ့ အဖြူတစ်ဝက်လောက်
ငါ့ကို ဆွတ်ပေးပါ။
 
ရင်ဘတ်က ကြယ်ငွေ့တွေ ဖြာကျလာတဲ့အထိ
ငါ ပွင့်ပစ်လိုက်ချင်လို့ပါ။

တာရာမင်းေ၀ (-မိုးခေါင်လို့ တီးတဲ့ဗုံသံမှ...)

သောကခြေရာ(၄)

ပျံ့လွင့်ယိုဖိတ်၊
စိတ်အာရုံရုပ်၊
ချုပ်ရာငြိမ်းရာ၊
နိဗ္ဗာန်သာဆို ….
ညံ့နုအိပွေ့၊
အတွေ့အထိ၊
တွယ်ငြိမနေ၊
ဝေဒနာစု၊
သူ့မပြောမိ၊
ဘာသိဘာသာ၊
မျက်နှာချင်းဆုံ၊
နေရရုံမျှ၊
တစ်ဘဝရဲ့၊
ခဏနိဗ္ဗာန် … ။

မောင်စိန်ဝင်း (ပုတီးကုန်း)

အိပ်မက်သခင်

သူသိမှာစိုး၊ တိတ်တခိုးလေ၊‎
စိတ်ဆိုးမှာလား၊ အသည်းကြားက၊‎
စကားသံဆိတ်၊ မျက်ဝန်းရိပ်မှာ၊‎
မျိုသိပ်ကာပဲ ကြည့်နေမယ်။‎
သူသိမှာလား၊ နှလုံးသားက၊‎
စောင့်စားထိတ်ဖို၊ လိပ်ပြာညိုတို့၊‎
အို … ပျံကာဝဲ၊ ရင်ထိတ်သည်းဖို၊‎
အမြဲလိုပဲ မျှော်မိတယ်။‎
သူသိမှာပါ၊ အကြင်နာတွေ၊‎
မြင်သာထင်ရှား၊ သူ့အနားမှာ၊‎
ခစားလေတိုင်း၊ ရင်လှိုင်းခတ်သံ၊ ‎
ဆူညံမူပျက်၊ ဟန်ဆောင်ခက်တယ်၊‎
နေ့ရက်လနှစ် ကြာပြီကွယ်။‎
သူသိစေချင်၊ သိတယ်ထင်မိ၊‎
သိရင်စိတ်ဆိုး၊ သိမှာစိုးပြန်၊‎
သိနိုးသိငြား၊ သိမလားပေါ့၊‎
သိသွားမယ်ဆို၊ ကြင်နာပိုနိုး၊‎
အမျိုးမျိုးပင်၊ စိတ်မှာထင်ဆဲ၊‎
ရင်ထဲတိတ်တိတ်၊ စိုးထိတ်ထိတ်ဖြင့်၊‎
အိပ်မက်များကိုဖန်ဆင်းသူ။‎

ဟယ်ရီ

ကြွေပွင့်ကိုသာ ကောက်ပါမောင်

ကိုင်းထိပ်ဖူးမှာ
ပွင့်ဦးအသစ် ယခုလှစ်သည့်
ရွှေရစ်ပန်းပြာ ခပ်မာမာလေး။
လှမ်းမီပေမယ့်
မောနေပါ့မယ် ခူးမလွယ်ဘူး၊
မြေဝယ်လျှောင်းစင်း မောင့်ခြေရင်းက
သက်ဆင်းကြွေလွင့် ခရေပွင့်လေ။
အလွယ်လိုက်ပြီး
အကြိုက်ဆင်သင့် လှမ်းကြိုနှင့်သည့်
ကြွေပွင့်ကိုသာ ကောက်ပါမောင်ရယ်...

ကြည်အေး

ခရမ်းပြာဝိုင်(၃)

ချစ်သူ့စိတ်မှာ၊
လိပ်ပြာလိုအမြဲ၊
အရိပ်ပမာခိုတွဲလို့၊
နှစ်ကိုယ်မခွဲ နေလိုချင်လဲ၊
မေငြိုငြင်မှာစိုးတာမို့၊
ပန်းကိုချိုးလို့ အပန်ခက်၊
အပင်ထက်မှာသာ ယဉ်။
သူ့ဘဝအမောတွေ ပြေပါစေတော့ရယ်လို့၊
အနုအရွအပြောတွေ ချွေကာဖြေလျော့မိမှ၊
သမုဒယသဘောတွေ ဝေလာလေတော့၊
ထွေဗျာပွေပေါ့ ကိုယ့်စိတ်အလျဉ်၊
အရိပ်ထင်ကာ သူရှိမြဲ။ ‎
ခက်ချေပြီလေ .. ‎
ရတက်ပွေသီ အိပ်မရဘဲ၊
စိတ်ကအမြဲ သူ့ထံမှာ၊
အခုပြန်ကာ ပြေးတွေ့ချင်လဲ၊
ဝေးတမြေ့ခင် သူ့ဘဝနံဘေးမှာ၊
အယုအယတေး သီခွင့်မရှိသူမို့၊
မချိရင်ပူလို့ တမ်းတကာ၊
နွမ်းလျစွာ ဒီဘဝအဆွေးတွေနဲ့
အလှမ်းကကွာ မညီမျှဝေးလေပေါ့၊
သီသမျှတေး အလွမ်းကဗျာရှည်ပြီ၊
ညီမလေး ခရမ်းပြာရေ ….‎
နွမ်းကာကြေကွဲ။ ။

ဟယ်ရီ

ခရမ်းပြာဝိုင်(၇)

ရွက်ကြွေညမှာ
မျက်ရည်စနဲ့သာနေမယ်ခင်။
လရောင်လိမ်းကံျ၊
တိမ်လွှာကို ပန်ဆင်ရင်း၊
ပါးပြင်ယံ မွှေးမြဖြူလို့၊
ဘဝမြူ ကင်းစင်ပကာ၊
နှင်းလွင်ညကဗျာသွင်နှယ်၊
ဆင်းသွင်မြပဝါဆင်စေ၊
ကလျာခင်ချစ်သွေး။
မနမ်းသာ ဝေစွင့်လန်းတဲ့၊
ခရမ်းပြာ မေပွင့်ပန်းကို၊
မမြန်းသာ ခြွေလင့်မလှမ်းနိုင်ဘု၊
နေသင့်ပန်းလို နွမ်းပျက်ကြွေကာ၊
တမ်းရက်ရှည် လေနီမွှေ့တော့၊
လွမ်းမျက်ရည် ဝေသီဝေ့ပြီကွယ့်၊
ကြွေပြီလေ့ ရည်မြသွေးနဲ့၊
နေခြည်မေ့ဆီကဝေးပေါ့၊
သီလျဆွေး အလွမ်းဖြာလို့၊
ညီမလေး ခရမ်းပြာရယ် …‎
လွမ်းကဗျာရေး။ ။

ဟယ်ရီ

ခရမ္းျပာဝုိင္(၁၂)

အလင္းတစ၊ ပ်ိဳ႕အက္က်စဥ္၊
ညအသေခ်ၤ၊ သခင္ေနရက္၊
အိပ္မက္တံလွ်ပ္၊ ျဖတ္ျဖတ္လြန္႔လူး၊
မူးယစ္သီေဝ့၊ နဂါးေငြ႕တို႔၊
ေလြ႕ေလြ႕စင္စင္၊ သခင္ျမင္ပါ …
မ်က္ရည္လိမ္းၾကဴ၊ အဆိပ္ျမဴႏွင့္၊
ၾကယ္ျဖဴခိုးမွ်င္၊ ျခံဳလႊာဆင္သ၊
သခင္မထံ၊ ပန္းကာရန္ဆက္၊
မ်က္ရည္ဝိုင္ခ်ိဳ၊ ၿပိဳေလသည့္မိုး၊
တိတ္တခိုး႐ိႈက္၊ ေလာင္ၿမိဳက္ရင္းပင္၊
ခရီးႏွင္ခဲ့၊ ၾကယ္ေဝလဲ့ျဖာ၊
ခရမ္းျပာရဲ႕၊ လြမ္းဇာခ်ဲ႕တိမ္၊
ႏွင္းမိုးအိမ္မွ၊ က်ိန္စာအစ၊
ၾကယ္ေႂကြညေတြ …
လေရာင္ျမင္မွား၊ တိမ္ဖ်ား၌ခုိ၊
အတၱခ်ိဳတို႕၊ ေဝ့စိုဝင္းစက္၊
ျပာလင္းလက္ရီ၊ မ်က္ရည္ဝိုးဝါး၊
ပန္းစကား၏၊ လြမ္းဖ်ားျမစ္ရင္း၊
ခ်စ္ျခင္းဋီကာ၊ ကမၻာတည္သေရြ႕ …
ရင္ႏွင့္အမွ်၊ ခ်စ္ရပါသူ၊
လြမ္းရိပ္ျမဴသဲြ႕၊ လင္းျပာလဲ့မူး၊
ပြင့္ဦးစံပယ္၊ ရနံ႕တြယ္ငင္၊
ၾကယ္စင္ပန္သ၊ လြလြျဖဴေဖြး၊
ညီမေလးေရ ….
ေၾသာ္ … ဒီလိုႏွင့္၊
ရင္နင့္သည္းထန္၊ လွ်ပ္စီးမာန္တင္း၊
မိုးယံဝင္းဝိုး၊ လွ်ပ္လက္ပ်ိဳးခ်ိန္၊
တိမ္ႀကိဳးပန္းခက္၊ အလြမ္းစက္တုိ႔၊
ႏြမ္းပ်က္ေတးကို၊ ေစာင္းအိုႀကိဳးထက္၊
အက္ကဲြနင့္ဆုိ၊ ငိုခဲ့ၾကသည္၊
ေဝးခဲ့ၿပီေလ …
ခရမ္းျပာဝိုင္၊ လြမ္းဗ်ာဆုိင္ဝဲ၊
ေၾကကဲြဆုိ႔နင့္၊ ဆုိင္းညိဳ႕ရင့္သီ၊
ရင္ႏွင့္ဆဲြသည့္ လြမ္းပန္းခ်ီ။ ။
ဟယ္ရီ

သူစိမ္း

တြယ္တာလွေပမဲ့ 

ကြယ္ရာကဘဲခ်စ္ေတာ့မယ္
အဆင္ခက္ေလေတာ့
မၾကင္ရက္တယ္သခင္ဆိုမလား
ေနညိုရင္ကိုယ့္အျပစ္ပါဘဲ
စိတ္ညစ္တယ္ကြယ္။      ။
သံေယာဇဥ္ေခြကာရစ္ေပမဲ့
ျပန္ေျပာရင္ေ၀ဒနာျဖစ္ရံုမို႔
ခ်စ္တတ္သူအမူလုပ္ပါလို႔
ရင္တြင္းမွာမၾကည္ေမြ႔ေလေတာ့
ဒီေန႔လဲစိတ္ညစ္တယ္။    ။
သိပ္ခ်စ္တယ္လို႔မဆိုသာေတာ့
ပါးစပ္ကေျပာမွာလား
ႏႈတ္ဖ်ားမွာေမတၱာမရွိပါဘူး
အၾကည့္ဆံုေ၀ဒနာေႏြးေတြက
အၾကင္နာေျခရာေလးေတြဘဲ
ခ်စ္သည္းရယ္ဖာသာေျဖလို႔
မာယာေတြဟန္ေဆာင္ထိန္းကာ
တစိမ္းေတြေပါ့။    ။

ေမာင္စိန္ဝင္း(ပုတီးကုန္း)